მდებარეობა: ყვარელი, ილიას ტბის მიმდებარედ
Pabellon-ის ლანდშაფტის მთავარი იდეა ტერიტორიის ბუნებრივი და კულტურული იდენტობის — კახეთის ვენახის — სივრცით ინტერპრეტაციას ეფუძნება. პროექტის საწყის შთაგონებად იქცა წინ გაშლილი ვაზი და მისი რიგების რიტმი, რომელიც ლანდშაფტში გადაითარგმნა მკაფიო, ხაზოვან სივრცით სტრუქტურად. გენგეგმის ერთ-ერთი მთავარი ელემენტია სწორხაზოვანი გზა, რომელიც ვენახის სივრცეში იშლება და თანდათან სასტუმროსკენ მიემართება. მოძრაობის ეს ხაზი მხოლოდ მისასვლელი არ არის — იგი ქმნის სივრცით სცენარს: ვენახიდან, ბუნებრივი ლანდშაფტიდან და ღია სივრციდან ადამიანი თანდათან შედის არქიტექტურულ გარემოში. გზის პერსპექტივა განზრახ ქმნის გაგრძელებისა და უსასრულობის განცდას, რის შედეგადაც სასტუმრო აღიქმება არა როგორც ლანდშაფტში შემთხვევით ჩასმული ობიექტი, არამედ როგორც ამ სივრცითი მოძრაობის საბოლოო წერტილი. ლანდშაფტი აქ დეკორატიულ ფენად არ განიხილება. იგი აერთიანებს სასტუმროს, რეკრეაციულ სივრცეებს, ვენახს, წყლისა და დასვენების ზონებს, აგროტურისტულ ფუნქციებსა და ხედვით მიმართულებებს ერთ სისტემად. ტერიტორიის ბუნებრივი რელიეფი, ილიას ტბის, ალაზნის ველისა და კავკასიონის ხედები თავად ხდება სივრცის ორგანიზების ნაწილი. Pabellon-ში ლანდშაფტი აგრძელებს არქიტექტურას გარეთ: ვენახის რიტმი, გზა, რელიეფი, ღია სივრცეები და ხედები ქმნის ერთიან გამოცდილებას, სადაც კახეთის ბუნებრივი და აგრარული გარემო სასტუმროს იდენტობის უშუალო ნაწილია.
